23 Μαρτίου 2017

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: ΜΙΚΡΑ ΕΔΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ

Πηγή φωτογραφίας: http://www.triklopodia.gr
 
Η πείρα του, ο ανθρωπισμός του, οι μειλίχιοι τρόποι του, οι γνώσεις τις οποίες απέκτησε, τα αλτρουϊστικά του αισθήματα, η μεγάλη του καρδιά, η ανιδιοτέλειά του, το θάρρος του, η ανδρεία του, η απλότητά του και η φιλοπατρία του συνθέτουν τη μεγάλη φυσιογνωμία του αγωνιστή με τις σπάνιες στρατιωτικές, κοινωνικές, πολιτικές , πνευματικές και ανθρωπιστικές αρετές.
Ο Κολοκοτρώνης φανερώνεται ήρωας με πίστη, στρατηγός τέλειος, με πολιτικότητα και ευγενή ανθρωπιστικά και πνευματικά ιδεώδη κι αισθήματα.
------------------------------------------------
 
Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΣΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ
Λέγεται ότι ο Κολοκοτρώνης δέχτηκε το φονιά του αδελφού του Γιάννη και τον συγχώρησε!
Δεν τον βοήθησε σε κάτι που του ζήτησε, αλλά του έκανε το τραπέζι!
Στο ίδιο τραπέζι έκατσε και η μάνα του, η Ζαμπία. Μόλις αναγνώρισε το κεντημένο πουκάμισο του γιου της που το φορούσε ο δολοφόνος, ξέσπασε σε κλάματα. Τα έβαλε με το στρατηγό: "Πώς βάζεις στο τραπέζι μας το φονιά του αδελφού σου;"
"Σώπα μάνα! Εγώ τον συγχώρεσα και αυτό το τραπέζι είναι το καλύτερο μνημόσυνο για το μακαρίτη τον αδελφό μου" Και ξέσπασε και κείνος σε κλάματα.
 
ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ
Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που έκοψε το κάπνισμα ο Κολοκοτρώνης. Όταν κάποτε ξέμεινε από καπνό, έξυσε το τσιμπούκι του για να καπνίσει όσα υπολείμματα είχαν μείνει, αλλά αηδίασε από την πίκρα. «Ορίστε άνθρωπος που θέλει να ελευθερώσει τον τόπο του και δεν μπορεί ο ίδιος να ελευθερωθεί από το πάθος του. Θεέ μου συγχώρα με», είπε και πέταξε το τσιμπούκι. Αν και έκοψε το κάπνισμα, του άρεσε να ρουφάει με τη μύτη τη μυρωδιά του καπνού από μια ταμπακιέρα που του είχε χαρίσει ο Καποδίστριας.
Πηγή: http://redskywarning.blogspot.gr/2014/03/blog-post_24.html

 
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ
Μια ημέρα ο Κολοκοτρώνης, ευθυμολογώντας ως συνήθως, ρώτησε το γιό του τον Κολλίνο:
"Ποιο είναι το Εθνικό σπίτι της Ελλάδος;" Δεν ήξερε τί να του απαντήσει ο νεαρός,
αλλά βιάστηκε να ειπεί, με όλη του την αφέλεια: " Το παλάτι του Βασιλιά!" "Όχι παιδάκι μου, δεν είναι αυτό " απάντησε ο Γέρος του Μωριά. " Το Εθνικό μας σπίτι είναι το Πανεπιστήμιο!"
 
ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
Κάποτε που μπήκε η συνοδεία του κυβερνήτη στον Άϊ-Γιώργη, ο Καποδίστριας είπε στον Κολοκοτρώνη: «Πού θα γίνει απόψε το κατάλυμά μας;» «Στου δεσπότη», του απάντησε ο Γέρος. «τότε να φροντίσω να πληρωθούν όλα τα έξοδα». «Ποιος λογαριάζει τέτοια έξοδα, υπερεξοχότατε», είπε ο Γέρος, κι ο κυβερνήτης συνέχισε: «Διαφορετικά, άμα φύγουμε αύριο από το χωριό, θα ρίξουν έρανο στους φτωχούς χωριάτες για τα έξοδα που κάνανε στην υποδοχή του κυβερνήτη και, το χειρότερο, θα μαζέψουν διπλάσια», είπε ο κυβερνήτης αυστηρά. «Κράτα την ουρά του ποντικού μη στάξει στο πιθάρι» είπε ο Κολοκοτρώνης. «Και τι έχει να κάνει ο μύθος σου με τα έξοδα του δεσπότη;» είπε ο κυβερνήτης. « Έχει και παραέχει. Πληρώσει, δεν πληρώσει, η υπερεξοχότητά σου, θα συνάξει ο δεσπότης τα γρόσια του. Όσο για τα δικά μας έξοδα, είναι λάδι που έσταξε από την ουρά του ποντικού». Παρά ταύτα ο κυβερνήτης πλήρωσε στο δεσπότη τα έξοδα της συνοδείας.
 
ΖΗΤΟΓΡΑΥΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΝΗΜΑΤΑ
Στις περιοδείες του Καποδίστρια ακολουθούσε και ο Κολοκοτρώνης κι ο ταχυδρόμος του, ο περίφημος Καρδαμάς, που φορούσε τη χρυσοκεντημένη φορεσιά του και καβαλίκευε ένα μαύρο καμαρωτό αλογο. Μια φορά που μπήκαν όλοι μαζί, ο Κυβερνήτης, ο Κολοκοτρώνης , ο Καρδαμάς και άλλοι, στον Αϊ- Γιώργη Κορινθίας, ο κόσμος νόμιζε τον Καρδαμά για Κυβερνήτη κι οι χωριάτες τον χαιρετούσαν, τον προσκυνούσαν και τον ζητωκραύγαζαν. Ο Κολοκοτρώνης το είδε αυτό και είπε στον κυβερνήτη: «Δεν πάει καλά το πράγμα, υπερεξοχότατε. Πρέπει ο λαός να γνωρίζει τον κυβερνήτη του». Κι ο Κυβερνήτης του είπε: «Τι πρέπει να κάνω;» «Πρέπει να βάλεις κι η υπερεξοχότητά σας τα καλά σας», του απάντησε ο Γέρος κι ο Κυβερνήτης υποχώρησε στη γνώμη του Κολοκοτρώνη κι έβαλε την επίσημη στολή του.
 
ΤΟ ΣΩΒΡΑΚΟ
Ο Κολοκοτρώνης γράφει στον Αλεξανδρόπουλο: «Να προσπαθήσεις να βρεις μερικό πανί και να μου κάνουν ένα σώβρακο, το οποίο να γίνει λίγο μακρύ και τα καλαμοπόδαρα να γίνουν έως κάτω και, με κάθε τρόπο, να μου το στείλεις, διότι δεν έχω διόλου και το περιμένω άφευκτα». Ένα σώβρακο είχαν όλο- όλο οι πολεμιστές και το ‘βγαζαν και το ‘πλεναν κρυφά ή το ‘πλεναν καμιά μεγάλη γιορτή, που πήγαιναν στο σπίτι τους ν’ αλλάξουν. Αλλά ποιος είχε νου για πλύσιμο και καθαριότητα μέσα στο καμίνι του πολέμου; Έτσι μας χάρισαν τη λευτεριά οι πρόγονοί μας.
---------------------------------------------------
Πηγή κειμένων: http://www.kourpos.com/2014/03/blog-post_15.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αναγνώστες